Auto-immuunziekten worden gekenmerkt door een overactief, verkeerd gericht immuunsysteem, dat het eigen lichaam aanvalt. Het immuunsysteem beschermt het lichaam tegen ziektekiemen, zoals bacteri\u00ebn en virussen. Normaal gesproken kan het immuunsysteem vreemde cellen en lichaamseigen cellen onderscheiden. Waarom valt het immuunsysteem het lichaam aan?<\/strong> Verschillende typen auto-immuunziekten<\/strong> Symptomen van auto-immuunziekte<\/b> Individuele ziekten kunnen ook hun eigen unieke symptomen hebben. Bijvoorbeeld, Diabetes type 1 veroorzaakt extreme dorst, gewichtsverlies en vermoeidheid. IBD veroorzaakt buikpijn, opgeblazen gevoel en diarree. Wanneer moet men de dokter bezoeken?<\/strong> Testen om auto-immuunziekte te diagnosticeren<\/strong> Hoe wordt auto-immuunziekte behandeld?<\/strong> Er zijn ook behandelingen beschikbaar om symptomen zoals pijn, zwelling, vermoeidheid en huiduitslag te verlichten. Het nuttigen van een goed uitgebalanceerd dieet en het zorgen van regelmatige lichaamsbeweging kan ook helpen om zich beter te voelen. Auto-immuunziekten worden gekenmerkt door een overactief, verkeerd gericht immuunsysteem, dat het eigen lichaam aanvalt. Het immuunsysteem beschermt het lichaam tegen ziektekiemen, zoals bacteri\u00ebn en virussen. Normaal gesproken kan het immuunsysteem vreemde cellen en lichaamseigen cellen onderscheiden. Bij een auto-immuunziekte ziet […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2028,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[501],"tags":[566,550,59,570,551,552,553,554,571,585,555,577,556,24,557,578,57,558,559,580,583,563,560,581,582,561,562,567,565,584,568,569,573,579,269,572,564,574,575,576],"class_list":["post-2011","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-anatomie-aandoening-diagnose","tag-arthritis-psoriaticapolychondritis","tag-auto-immuun-vasculitis","tag-auto-immuunziekte","tag-churg-strauss","tag-coeliakie","tag-crest","tag-diabetes-type-1","tag-gastritis","tag-goodpasture","tag-gps","tag-hahimotos-thyroiditis","tag-ibd","tag-inflammatoire-darmziekte","tag-koos-dirkse","tag-microscopische-polyangiitis","tag-mpa","tag-ms","tag-multiple-sclerose","tag-myasthenia-gravis","tag-pa","tag-pbc","tag-pdf","tag-pernicieuze-anemie","tag-pn","tag-pof","tag-polyartritis-nodosa","tag-prematuur-ovarieel-falen","tag-primaire-biliaire-cirrose","tag-psoriasis","tag-ra","tag-reumatoide-artritis","tag-sacoidose","tag-sle","tag-struma","tag-syndroom","tag-systematische-lupus-erythematosus","tag-vasculitis","tag-ziekte-van-addison","tag-ziekte-van-crohn","tag-ziekte-van-graves"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2011","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2011"}],"version-history":[{"count":54,"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2011\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2171,"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2011\/revisions\/2171"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2028"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2011"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2011"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/medisoft.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2011"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nBij een auto-immuunziekte ziet het immuunsysteem delen van het lichaam, zoals gewrichten of huid, als vreemd. Hierdoor geeft het eiwitten af, genaamd auto antilichamen, die dan gezonde cellen aanvallen. Sommige auto-immuunziekten richten hun doel op slechts \u00e9\u00e9n orgaan, andere op meerdere.<\/em><\/p>\n
\nArtsen weten niet precies wat de oorzaak is van het ontstekingsmechanisme van het immuunsysteem, ook niet waarom sommige mensen meer kans hebben om een auto-immuunziekte te krijgen dan anderen.
\nVolgens een studie uit de VS in 2014 hebben vrouwen ruim twee keer zoveel kans een auto-immuunziekten te ontwikkelen dan mannen (6,4 procent van de vrouwen tegen 2,7 procent van de mannen). Bij de vrouw begint de ziekte vaak tijdens de kinderjaren, tussen het 15e en het 44e levensjaar.
\nSommige auto-immuunziekten komen vaker voor bij bepaalde etnische groepen. Bijvoorbeeld, lupus be\u00efnvloedt meer Afro-Amerikaanse en Latino mensen dan Kaukasische. Bepaalde auto-immuunziekten, zoals multiple sclerose en lupus, komen voor in bepaalde families. Niet elk gezinslid zal deze ziekte hebben, maar ze zijn vatbaar door vererving voor een auto-immune aandoening.
\nOmdat het v\u00f3\u00f3rkomen van auto-immuunziekten stijgt, vermoeden onderzoekers dat omgevingsfactoren, zoals infecties en blootstelling aan chemicali\u00ebn of oplosmiddelen, hier ook een rol in spelen. Een “westers dieet” is een andere vermoede risicofactor voor het ontwikkelen van een auto-immuunziekte. Er wordt verondersteld, dat het eten van veel vet, veel suiker en bewerkte voedingsmiddelen ook kan leiden tot ontstekingen, die een immuunreactie zou kunnen veroorzaken. Dit is echter niet bewezen.
\nIn 2015 richtte een studie zich op een andere theorie, die de ‘hygi\u00ebne hypothese’ werd genoemd. Vanwege vaccins en antiseptica worden kinderen tegenwoordig niet blootgesteld aan zoveel kiemen als in het verleden. Het gebrek aan blootstelling zou hun immuunsysteem vatbaar maken voor overreactie op onschadelijke stoffen.
\nOnderzoekers denken dat verschillende factoren kunnen bijdragen aan auto-immuunziekten, zoals genetica, dieet, infecties en blootstelling aan chemicali\u00ebn.<\/p>\n
\nEr zijn meer dan 80 verschillende auto-immuunziekten. Vaak overlappen hun symptomen elkaar, waardoor ze moeilijk te diagnosticeren zijn. Hier zijn 25 van de meest voorkomende:<\/p>\n\n
\nAuto-immune vasculitis treedt op wanneer het immuunsysteem de bloedvaten aanvalt. De ontsteking vernauwt de aders en slagaders, waardoor er minder bloed kan doorstromen.<\/li>\n
\nMensen met coeliakie kunnen geen voedingsmiddelen met gluten eten. Gluten is een groep eiwitten, die wordt aangetroffen in tarwe, rogge en andere graanproducten. Wanneer gluten in de dunne darm komt, zal het immuunsysteem dit deel van het maagdarmkanaal aanvallen en veroorzaakt ontstekingen.
\nTijdens een studie uit 2015 kwam naar voren, dat coeliakie bij ongeveer 1 procent van de mensen voorkomt in de Verenigde Staten. Een groter aantal mensen hebben glutengevoeligheid, dat is niet een auto-immuunziekte, maar kan soortgelijke symptomen hebben, zoals diarree en buikpijn.<\/li>\n
\nCREST is een acroniem van de (Engelse) termen voor: Calcinose, Raynaud Fenomeen, Oesophagusdysmotiliteit, Sclerodactylie, Teleangi\u00ebctasi\u00ebn. Er wordt aangenomen dat het CREST-syndroom een \u200b\u200bauto-immuunziekte is, waarbij het immuunsysteem de productie van te veel collageen lijkt te stimuleren, dat zich ophoopt in de huid en interne organen, waardoor hun functie wordt aangetast.<\/li>\n
\nDe Eilandjes van Langerhans in de alvleesklier produceren het hormoon insuline, dat helpt bij het reguleren van de bloedsuikerspiegel. Bij diabetes mellitus type 1 valt het immuunsysteem de insulineproducerende cellen in de alvleesklier aan en zal deze vernietigen. Het resultaat is een hoge bloedsuikerspiegel, dat kan leiden tot schade in de bloedvaten, evenals in de organen zoals het hart, nieren, ogen en zenuwen.<\/li>\n
\nAuto-immuun atrofische gastritis is een chronische ontstekingsziekte, waarbij het immuunsysteem ten onrechte een speciaal type cel (pari\u00ebtale cellen) in de maag vernietigt. Auto-immuun atrofische gastritis kan ook worden geassocieerd met een verhoogd risico op bepaalde soorten maagkanker.<\/li>\n
\nBij Hashimoto’s Thyroiditis wordt de schildklierhormoonproductie vertraagt en zorgt voor een tekort. Symptomen zijn gewichtstoename, gevoeligheid voor kou, vermoeidheid, haaruitval en zwelling van de schildklier (struma).<\/li>\n
\nOntstekingsdarmziekte (IBD) is een term die wordt gebruikt om aandoeningen te beschrijven die ontstekingen in de bekleding van de darmwand veroorzaken. Ieder type IBD be\u00efnvloedt een ander deel van het Gastr0-Intestinalestelsel. De ziekte van Crohn kan elk deel van het GI-systeem, van de mond tot de anus, aantasten. Colitis Ulcerosa be\u00efnvloedt alleen de bekleding van de dikke darm (Colon) en het rectum.<\/li>\n
\nMicroscopische polyangiitis (MPA) is een zeldzame ziekte. Het is het gevolg van bloedvatontsteking (vasculitis), die orgaansystemen kan beschadigen. De gebieden die het meest worden getroffen door MPA zijn de nieren, de longen, zenuwen, de huid en gewrichten. MPA heeft veel gemeenschappelijke kenmerken met een andere vorm van vasculitis, genaamd granulomatosis met polyangiitis (GPA, voorheen Wegener’s Granulomatosis). De behandelmethoden voor deze ziekten zijn vergelijkbaar.<\/li>\n
\nMultiple sclerose (MS) beschadigt de myelineschede, de beschermende coating, die zenuwcellen omringt, in het centrale zenuwstelsel. Schade aan de myelineschede vertraagt de transmissiesnelheid van berichten tussen de hersenen en het ruggenmerg van en naar de rest van het lichaam.
\nDeze schade kan leiden tot symptomen, zoals gevoelloosheid, zwakte, evenwichtsproblemen en moeite met lopen. De ziekte komt voor in verschillende vormen en progressie. Volgens een studie uit 2012 heeft ongeveer 50 procent van de mensen met MS hulp nodig bij het lopen binnen 15 jaar, nadat de ziekte is gediagnosticeerd.<\/li>\n
\nMyasthenia gravis be\u00efnvloedt zenuwimpulsen, die hersenen geven aan de spieren. Wanneer de communicatie van zenuwen naar de spieren is aangetast, kunnen de signalen de spieren niet bereiken. De meest voorkomende symptoom is spierzwakte, die verergert met activiteit en verbetert met rust. Vaak zijn dit spieren die de oogbewegingen controleren, het ooglid openen, slikken en gezichtsbewegingen.<\/li>\n
\nDeze aandoening veroorzaakt defici\u00ebntie van een eiwit, dat wordt aangemaakt door cellen van de maag, bekend als intrinsieke factor, die nodig is om in de dunne darm vitamine B-12 te absorberen uit voedsel. Bij een tekort aan deze vitamine, zal er ondermeer bloedarmoede worden ontwikkeld en het vermogen van het lichaam voor de juiste DNA-synthese zal worden gewijzigd. Pernicieuze anemie komt vaker voor bij oudere volwassenen. Volgens een studie uit 2012 studie hebben 0,1 procent van de mensen dit in het algemeen, waarbij bijna 2 procent van de mensen 60 jaar of ouder is.<\/li>\n
\nPolyartritis Nodosa is een zeldzame auto-immuunziekte met spontane ontsteking van de slagaders (arteritis, een vorm van bloedvatontsteking of “vasculitis”).<\/li>\n
\nVerhoogde incidentie van gonadaal falen is waargenomen bij pati\u00ebnten met auto-immuunziekten, zoals primaire bijnierinsuffici\u00ebntie (ziekte van Addison) of auto-immuun schildklieraandoening (ziekte van Graves of Hashimoto) volgens een gericht onderzoek in de jaren zestig en zeventig naar potenti\u00eble auto-immuunziekten van POF. Schattingen kunnen verschillen, maar ongeveer 5-30% van de POF-gevallen heeft een auto-immuun etiologie<\/li>\n
\nHuidcellen groeien normaal en worden vervolgens afgestoten wanneer ze niet meer nodig zijn. Psoriasis zorgt ervoor dat huidcellen zich te snel vermenigvuldigen. De extra cellen hopen zich op en vormen ontstoken rode vlekken, met plaques van zilver-witachtige schubben op de huid.
\nTot 30 procent van de mensen met psoriasis ontwikkelen ook zwelling, stijfheid en pijn in hun gewrichten. Deze vorm van de ziekte wordt Psoriatische Artritis genoemd.<\/li>\n
\nPolychondritis is een auto-immuunziekte, waarbij het immuunsysteem van het lichaam de kraakbeenweefsels in het lichaam begint aan te vallen en te vernietigen. Een oorzaak voor het ontstaan \u200b\u200bvan deze ziekte is niet bekend, maar er zijn geen aanwijzingen voor een genetische aanleg voor het ontwikkelen van Polychondritis.<\/li>\n
\nPrimaire Biliaire Cholangitis (PBC), voorheen bekend als Primaire Biliaire Cirrose, is een auto-immuunziekte van de lever. Het is het gevolg van een langzame, progressieve vernietiging van de kleine galwegen van de lever, waardoor gal en andere toxines zich in de lever ophopen, een aandoening die cholestase wordt genoemd.<\/li>\n
\nBij reumato\u00efde artritis (RA) valt het immuunsysteem de gewrichten aan. Deze aanval veroorzaakt roodheid, warmte, pijn en stijfheid in de gewrichten. In tegenstelling tot osteoartritis, dat vaak bij oudere mensen voorkomt, kan RA al op vroege leeftijd, reeds v\u00f3\u00f3r het 30e jaar, beginnen.<\/li>\n
\nSarco\u00efdose is een ontstekingsziekte die meerdere organen in het lichaam treft, maar vooral de longen en lymfeklieren. Bij mensen met sarco\u00efdose vormen zich in bepaalde organen van het lichaam abnormale massa’s of knobbeltjes (granulomen genaamd), bestaande uit ontstoken weefsels. Deze granulomen kunnen de normale structuur en mogelijk de functie van het aangetaste orgaan (organen) veranderen.<\/li>\n
\nHet Churg-Strauss-syndroom is een zeldzame aandoening die meerdere orgaansystemen kan be\u00efnvloeden, metname de longen. De aandoening wordt gekenmerkt door de abnormale clustering van bepaalde witte bloedcellen (hypereosinofilie) in het bloed en weefsels, ontsteking van bloedvaten (vasculitis) en de ontwikkeling van inflammatoire nodulaire laesies, genaamd granulomen (granulomatosis). De meeste getroffen personen hebben een geschiedenis van allergie. Bovendien gaan astma en andere bijbehorende (long) afwijkingen (d.w.z. longinfiltraten) vaak vooraf aan de ontwikkeling van de gegeneraliseerde (systemische) symptomen en bevindingen, die worden gezien bij het Churg-Strauss-syndroom.
\nDe exacte oorzaak van Churg Strauss is onbekend. Net als andere auto-immuunziekten zijn onderzoekers van mening dat verschillende factoren, zoals genetica en omgeving, een rol spelen bij het “triggeren” van het immuunsysteem.
\nDe ziekte is zeer zeldzaam. Schattingen vari\u00ebren van twee tot 15 personen per miljoen gediagnosticeerden per jaar. Het komt evenveel voor bij mannen als bij vrouwen. Hoewel de symptomen van Churg Strauss op elke leeftijd kunnen beginnen, worden de meeste gevallen gediagnosticeerd wanneer pati\u00ebnten tussen de 30 en 50 jaar oud zijn.<\/li>\n
\nHet Goodpasture-syndroom (GPS), ook bekend als anti-glomerulaire basaalmembraanziekte, is een zeldzame auto-immuunziekte, waarbij antilichamen het basaalmembraan in longen en nieren aanvallen, wat leidt tot bloeden uit de longen en nierfalen.<\/li>\n
\nHet auto-immuunsysteem valt de klieren aan, die smering bieden aan de ogen en de mond. De kenmerkende symptomen van het Syndroom van Sj\u00f6gren zijn droge ogen en een droge mond, maar het kan ook invloed hebben op de gewrichten of de huid.<\/li>\n
\nHoewel artsen vroeger lupus beschreven als een huidziekte, vanwege de uitslag die het vaak produceert, be\u00efnvloedt de systemische vorm, die het meest gebruikelijk is, eigenlijk veel meer organen, waaronder de gewrichten, nieren, hersenen en hart. Gewrichtspijn, vermoeidheid en huiduitslag behoren tot de meest voorkomende symptomen.<\/li>\n
\nDe ziekte van Addison wordt meestal veroorzaakt door een auto-immuunziekte, dat de bijnieren be\u00efnvloedt, die de hormonen cortisol en aldosteron produceren, evenals androgeen hormonen. Te weinig cortisol kan invloed hebben op de manier waarop het lichaam dit gebruikt. Een tekort aan aldosteron zal leiden tot natriumverlies en overtollige kalium in de bloedbaan. Symptomen zijn zwakte, vermoeidheid, gewichtsverlies, buikpijn en lage bloedsuikerspiegel.<\/li>\n
\nDe ziekte van Crohn is een type inflammatoire darmaandoening (IBD), die elk segment van het maagdarmkanaal kan be\u00efnvloeden, van de mond tot de anus. Hoewel Crohn een immuungerelateerde ziekte is, lijkt het geen auto-immuunziekte te zijn (omdat het immuunsysteem niet door het lichaam zelf wordt geactiveerd).<\/li>\n
\nDe Ziekte van Graves uit zich door opzetten van de schildklier in de nek. Er wordt teveel aan schildklierhormonen geproduceerd. Deze hormonen beheersen het energiegebruik van het lichaam, bekend als metabolisme. Teveel van deze hormonen verhogen de activiteiten van lichaamsactiviteiten. Het veroorzaakt symptomen zoals nervositeit, een snelle hartslag, warmte-intolerantie en gewichtsverlies.
\nEen potentieel symptoom van deze ziekte is uitpuilende ogen, genaamd exophthalmus. Het kan voorkomen als een deel van wat wordt genoemd Graves of mopathie, die optreedt in ongeveer 30 procent van degenen die de Ziekte van Graves hebben, volgens een studie uit 1993.<\/li>\n<\/ol>\n
\nDe vroege symptomen van veel auto-immuunziekten zijn zeer vergelijkbaar, zoals:<\/p>\n\n
\nBij een auto-immuunziekten, zoals psoriasis of RA, is er een verscheidenheid aan symptomen.
\nSymptomen zoals vermoeidheid, spierpijn, zwelling en roodheid kunnen verschijnselen zijn van een auto-immuunziekte. Symptomen kunnen komen en gaan na verloop van tijd.<\/p>\n
\nRaadpleeg een arts als u symptomen van een auto-immuunziekte heeft. Mogelijk moet u een specialist bezoeken, afhankelijk van het type ziekte dat u heeft.
\nReumatologen<\/strong><\/em> behandelen gewrichtsziekten, zoals reumato\u00efde artritis evenals andere auto-immuunziekten zoals het syndroom van Sj\u00f6gren en SLE.
\nGastro-enterologen<\/strong><\/em> behandelen ziekten van het GI-tractus, zoals coeliakie en de Ziekte van Crohn.
\nEndocrinologen<\/strong><\/em> behandelen aandoeningen van de klieren, met inbegrip van de Ziekte van Graves, Hashimoto’s Thyroiditis, en de Ziekte van Addison.
\nDermatologen<\/strong><\/em> behandelen huidaandoeningen, zoals psoriasis.<\/p>\n
\nBloedtesten, waarbij gezocht wordt naar auto-antilichamen kunnen artsen helpen deze aandoeningen te diagnosticeren.\u00a0<\/span> Geen enkele test kan de meeste auto-immuunziekten diagnosticeren. De arts zal een combinatie van tests en een overzicht van de symptomen en lichamelijk onderzoek gebruiken om te diagnosticeren.
\nDe antinucleaire antilichamen test (Ana) is vaak \u00e9\u00e9n van de eerste tests die artsen gebruiken wanneer wanneer symptomen een auto-immuunziekte vermoeden. Een positieve test betekent dat men misschien \u00e9\u00e9n van deze ziekten hebt, maar het zal niet precies bevestigen welke men heeft en \u00f3f men er een heeft.
\nAndere tests zoeken naar specifieke auto-antilichamen, geproduceerd in bepaalde auto-immuunziekten. De arts kan ook niet-specifieke tests uitvoeren om te controleren op de ontsteking die deze ziekten in het lichaam produceren.
\nEen positieve ANA bloedtest kan indicatief zijn voor een auto-immuunziekte. De arts kan de symptomen en andere tests gebruiken om de diagnose te bevestigen.<\/p>\n
\nBehandelingen omvatten medicijnen om de overactieve immuunrespons af te remmen en ontstekingen in het lichaam te verminderen.<\/span> Behandelingen kunnen auto-immuunziekten niet genezen, maar ze kunnen de overactieve immuunrespons beheersen en ontstekingsremmende ontsteking of op zijn minst pijn en ontsteking verminderen. Geneesmiddelen, die voor de behandeling kunnen worden gebruikt zijn:<\/p>\n\n
\nDe belangrijkste behandeling voor auto-immuunziekten is met medicijnen, die ontstekingen verminderen en de overactieve immuunrespons kalmeren. Behandelingen kunnen ook helpen bij het verlichten van de symptomen.<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"