Menu

Teloorgang van ons zorgstelsel

Zo’n vijftig jaar geleden ben ik patiënt geworden bij een huisartsenpraktijk bij mij in de wijk. De praktijk bestond toen uit twee huisartsen en een assistente en functioneerde goed. Na een jaar werd er in de wijk een gezondheidscentrum ingericht, waar deze praktijk deel van ging uitmaken.

Gezondheidscentrum

Over de praktijk was ik zeer tevreden. De huisartsen kenden je persoonlijk, waren betrokken en altijd vriendelijk. In de tussentijd was er een derde huisarts bij gekomen. Allen waren vrijwel iedere werkdag aanwezig en behandelden, bij afwezigheid, elkaars patiënten. Dit liep allemaal gesmeerd. Indien je niet in staat was om te komen, kwamen ze op huisbezoek, geen probleem. Een afspraak maken telefonisch of aan de balie was zo geregeld, net als het bestellen van medicijnen, die kon je direct bij de apotheek daarnaast ophalen. Ook het verzoek om door een huisarts teruggebeld te worden werkte goed.
Ondertussen werd het gezondheidscentrum uitgebreid met veel disciplines van de eerstelijnszorg.

Nieuwe lichting

Vervolgens gingen de drie huisartsen één voor één met pensioen en kwam er een nieuwe lichting. Het beleid werd drastisch veranderd. De meeste huisartsen gingen parttime werken, dus het is puzzelen om een afspraak met je huisarts te kunnen maken. Deze werden afgeschermd en telefonisch kon je via een menu je keuze bepalen. In eerste instantie ging dit tamelijk eenvoudig, maar ‘triage’ moest ook zo nodig in dit centrum worden toegepast. Je moest tenslotte met de tijd meegaan!

Het primaire doel van triage in de gezondheidszorg is het optimaliseren van de toewijzing van beperkte middelen, zoals medisch personeel, apparatuur en tijd, om ervoor te zorgen dat de meest kritieke gevallen onmiddellijke aandacht krijgen. Door patiënten te categoriseren op basis van de urgentie van hun toestand kunnen zorgverleners geïnformeerde beslissingen nemen over de volgorde, waarin patiënten moeten worden behandeld.

Bereikbaarheid

Het beleid is nu zo geregeld, dat de assistentes aan de balie geen afspraak meer mogen maken, overigens de assistentes aan de telefoon ook niet. Om bij een huisarts op consult te mogen komen, dien je tussen 8 uur en 10 uur ’s ochtends te bellen. Dan krijg je via een keuzemenu je eigen huisarts te spreken (als je geluk hebt). Je kunt tijdens het keuzemenu kiezen om aan de lijn te blijven (wachttijd gemiddeld 25 minuten) of een terugbel verzoek. Bel je na 9 uur, dan is een terugbelverzoek niet meer mogelijk, omdat de agenda voor die dag vol zit en wordt je in de wachtrij geplaatst. Heb je geluk dan wordt je teruggebeld, maar meestal krijg je het advies om de volgende dag terug te bellen.
Tussen 10 uur en 10.30 uur zijn de assistentes aan de balie niet aanwezig, ook telefonisch niet bereikbaar. Dit geldt ook tussen 12.45 uur en 13.15 uur en tussen 16 uur en 17 uur. Nog geen jaar geleden zijn er een zestal assistentes vertrokken, omdat zij zich niet konden vinden in het beleid.

Afspraak

Toen ik voor mezelf een afspraak wilde maken en na 28 minuten een vervangend huisarts aan de lijn kreeg, kon dit niet. Mijn huisarts is de komende maanden niet aanwezig. Overigens werken alle huisartsen parttime, dus je arts kan nog wel eens wisselen. De afspraak kreeg ik niet. Er werd mij geadviseerd om eerst maar eens op internet naar thuisarts.nl te gaan, hier over mijn klacht te lezen en zo mogelijk een test uit te voeren. Ook voor het maken van een afspraak met een assistente/verpleegkundige, kom je op de wachtlijst.

Geneesmiddelen

Herhaalrecepten dien je telefonisch te bestellen. Indien je dit vóór 10 uur ’s ochtend doorgeeft, dan liggen de medicijnen na twee werkdagen bij de apotheek klaar. Tijdens een bezoek aan mijn huisarts werd er antibiotica voorgeschreven, waarmee ik direct moest beginnen. Het recept werd direct doorgestuurd naar de naastliggende apotheek.
Ik ging het medicijn op te halen, maar dit was niet op voorraad. Dit zou de dag erna binnenkomen. Maar dat was zaterdag, dus was de apotheek gesloten. Dan kon ik het maandag afhalen.
Over de apotheek valt ook niet veel goeds te vertellen. Er waren twee apotheken in de wijk onder dezelfde directie. Eén is inmiddels gesloten. Er zijn weinig geneesmiddelen op voorraad. Bij de overname van de apotheek, een jaar geleden, zijn er, vanwege het beleid, 11 assistentes vertrokken. Tussen 12.30 en 14.00 uur is de apotheek gesloten vanwege personeelstekort!

Conclusie

In toenemende mate is er sprake van ontmenselijking van de zorg. Ik heb meerdere malen meegemaakt, dat ik alleen in de wachtkamer zat, er toevallig een huisarts, die ik al jaren ken, starend naar de grond langsloopt, er geen groet of gedag vanaf kon.
In tegenstelling tot die oude huisartspraktijk, dat door drie mensen werd uitgevoerd, tref je nu een Raad van Bestuur, een Raad van Toezicht, adviesorganen, directie, etcetera aan. Er wordt gepromoot dat er de beste zorg wordt verleend. De patiënt wordt niet meer serieus genomen. Men neemt geen nieuwe patiënten meer aan.
En ja, waarom ga je hier niet weg. Ik zou graag willen, maar er is niets anders in de omgeving. Waar zal dit naar toe gaan?!

Koos Dirkse